A división silábica

As palabras divídense en sílabas, que son os golpes de voz con que as palabras se pronuncian.

As sílabas poden estar constituídas por un único son (neste caso, a sílaba será unha vogal: i-ma-xe, o-vo) ou por varios sons (combinacións de vogais ou de vogais e consoantes: ei-va, oi-to; trau-ma, co-te-no).
Segundo a pronuncia das vogais na sílaba, estas poden presentar diferentes realizacións sonoras:

• Ditongo, cando dúas vogais se pronuncian na mesma sílaba:

gai-tei-ra, ins-tau-rou

• Tritongo, cando tres vogais se pronuncian na mesma sílaba:

a-de-cuou, saia

• Hiato, cando dúas vogais contiguas se pronuncian en sílabas separadas:

he-ro-e, sa-ú-do

Na redacción, especialmente na manuscrita, a división silábica debe terse en conta para acentuar graficamente as palabras de maneira axeitada. Alén disto, tamén é importante coñecer algunhas regras sobre como dividir as palabras no final da liña ao escribirmos:

• Cando temos que partir unha palabra en dúas liñas ou ringleiras diferentes, non podemos deixar unha vogal soa no final da liña nin no comezo da seguinte (*a-mizade, *arrepí-o).
• Os dígrafos deben escribirse sempre xuntos (ama-lló).
• As palabras compostas que se escriben con trazo débeno repetir no comezo da seguinte liña cando se dividen polo prefixo (ex- / -presidente).
• O h intercalado non pode acabar a ringleira.
• Un s que vai precedido dunha consoante e seguido doutra sempre forma sílaba coa primeira delas (trans-va-sar).

Lembra

A sílaba tónica é aquela onde recae a forza de voz ao pronunciarmos unha palabra. Se a dita palabra ten máis sílabas, o resto serán átonas.
Daquela, segundo a posición da sílaba tónica na palabra, esta pode ser:

• Oxítona ou aguda. A sílaba tónica é a derradeira: man-tel, ru-bí, rou-si-nol.
• Paroxítona ou grave. A sílaba tónica é a penúltima: pei-xe, me-do, crá-ter.
• Proparoxítona ou esdrúxula. A sílaba tónica ocupa a antepenúltima posición: mí-se-ro, o-lim-pí-a-da, có-ma-ro.
• Sobreesdrúxula. A sílaba tónica é anterior á antepenúltima: di-xé-ron-vo-lo.

Cómpre advertir, xa que logo, que todas as palabras posúen acento, incluídas as monosílabas (identificado na sílaba tónica), mais só algunhas posúen un acento gráfico, exixido polas regras de ortografía.